Sinds mijn allereerste blog vragen mensen me waarom ik schrijf en vooral waarom in deze vorm. Mijn meervoudige motivatie…

Mijn blog is een platform voor ideeën, opvattingen en dromen die ik niet altijd in het dagelijkse leven kwijt kan. Vaak vind ik mijn dromen mooier als ik ze opschrijf, dan als ik ze hardop uitspreek. Misschien omdat ik ze zonder afleidingen beter kan verwoorden. Ik schrijf omdat ik hou van verhalen vertellen. Zelfverzonnen of waargebeurde verhalen, zo lang ik het maar meeslepend mag doen en op de juiste momenten smeuïge details in de strijd kan gooien. Zo ben ik dan ook wel weer.

Ongeremd
Het liefst zo ongeremd mogelijk, zodat de woorden -en daarmee verhalen- als vanzelf komen opborrelen. En zoals schrijfster Nathalie Goldberg (Writing down the bones) zei: ‘Ik schrijf omdat het volgens mij het indrukwekkendste is dat je kunt doen: met je lippen en tong een woord vormen of aan iets denken en dat dan durven opschrijven zodat je het nooit meer kunt terugnemen.’

Feedback
De wetenschap dat anderen mijn tekst lezen, zorgt ervoor dat ik de lat hoog blijf leggen. Mijn speciale tactiek om het schrijven te trainen. Feedback van anderen zorgt voor verbeteringen en vertrouwen in mijn schrijfcapaciteiten. Bovendien is het gewoon leuk als anderen reageren op iets wat ikzelf bedacht heb. Zowel enthousiaste herkenningen als verontwaardigde discussies: als mensen de moeite nemen te reageren, heeft het blijkbaar iets los gemaakt.

Ervaringen delen
Het is logisch dat als ik blog over mij en de (gênante) gebeurtenissen die me overkomen, ik van alles over mezelf vertel. En dat is prima, ik deel graag mijn ervaringen en gedachten met de rest van de wereld. Uiteraard zet ik niets online wat anderen niet van me mogen weten. Geloof het of niet, maar ook ik heb geheimen, rare belevenissen en sappige details die ik niet op mijn blog zet…

Positieve vibe
Tot slot hoop ik dat ik een positieve vibe de wereld instuur. Dat mijn dromen en ambities ook anderen aanzetten om bijzondere avonturen te ondernemen. Zelfs als ik er zelf niet eens aan toe kom. Een mooi doel natuurlijk. Maar al heb ik maar een glimlach uit jou ontlokt, dan is mijn missie al geslaagd.

Dank aan alle (trouwe) lezers, fans en inspiratiebronnen!