De Johnsons
Flashback. Ik sta in de rij bij de McDonald’s. Niet omdat ik honger heb, maar omdat ik de tijd wil doden. Ik vraag me af wat ik liever wil, een milkshake banaan of vanille?
Pas als ik mijn ogen over de vertrekhal van JFK Airport laat glijden, merk ik het gezin achter me op. Eigenlijk staan ze meer naast me, dan netjes achter me in de rij. Sterker nog, moeder en oudste zoon hangen inmiddels half over me heen om de menu’s beter te kunnen bekijken. Ik doe alsof ik niks door heb en weiger een pasje naar voren te doen. Geen zin om zelf bijna tegen mijn voorganger aan te staan. Jongste zoon drentelt wat en aait een reclame-bordje van Pepsi, terwijl het Amerikaanse gezin flink in discussie is over de samenstelling van het diner.
Moeder trekt haar wenkbrauw op. ‘Jim, how hard can it be? If you’ll take two cheeseburgers and Matthew…’ Jim verheft zijn stem. ‘No Muriel, we’ve already decided that…’ Zoontje trekt aan de jas van papa. ‘Daddy, daddy, daddy!’ Jim steekt zijn vinger omhoog naar Matthew, blijkbaar als zwijgteken en raakt verwikkeld in een hysterisch overleg. Er wordt iets geroepen over korting en iets over gevarieerd eten. De twee mannen voor me zijn aan de beurt, maar tot ieders verbazing is hun bestelling onverstaanbaar door het luidruchtige gekibbel achter me. Kleine Matthew zorgt voor een hoogtepunt door weer ‘daddy, daddy, daddy’ te roepen. Woest draait Jim zich om en brult: ‘NOT. NOW!!!’
Het galmt. De hele terminal valt stil en alle ogen zijn op de ‘Johnsons’ gericht. Jim schraapt zijn keel ongemakkelijk en buigt voorover. ‘Alright Matt, what dó you want?’ Matthew haalt zijn schouders op, schommelt zijn voetje naar voor en achter en tikt vervolgens met zijn vinger op het reclamebordje. ‘What?’ Matthew blijft naar Pepsi wijzen en drijft zijn vader daarmee tot waanzin. ‘No Matthew, I’ve already told you, no more soda just for you. -wijzende vinger- You hear me? We are ALL gonna’ share SODA’s!!’ Het geschreeuw om McDonald’s junk doet mij, de mannen voor me, de -eerder chagrijnige, maar nu vrolijke- McDonald’s dame en het publiek om ons heen in lachen uitbarsten.
Flashback, want Inge mailde me net. Mijn schoonzusje, die gisteren is vertrokken voor een anderhalf jaar durende reis door Midden- en Zuid-Amerika. In de mail beschrijft ze een soortgelijke situatie die ze net meemaakte bij de Wendy’s in Mexico. We hebben om het stompzinnige verhaal uit New York zo gelachen en nu weer lach ik hardop, maar tegelijkertijd denk ik: wat ga ik haar missen…
Willemstad, 19 maart 2011, 0.02
Ah, lieve Chantal, ik ga jou ook missen.
En hier voor de liefhebbers, de Mexicaanse Johnsons bij Wendy’s
Een vader heeft voor zijn twee kinderen een frosty gehaald, een beker gesmoten ijs van Wendy’s, lekker, maar 1000 calorieen. Het zoontje, jaar of 7, heeft na 4 happen genoeg en geeft de beker terug aan zijn vader. Moeder ziet het en gaat uit het niets door het lint. ‘Je eet het op!’, gilt ze tegen het kind. Met grote ogen kijkt het jongetje zijn moeder aan. ‘En waag het niet om te knoeien’, voegt ze eraan toe. Ik ben niet de enige die opkijkt. De familie heeft de aandacht. Moeder gaat door en gilt tegen haar man, ‘je had de kleinste beker moeten kopen’. Vader reageert, ‘dat heb ik gedaan, dit is small’. ‘NO!’, zegt ze nog luider. Waarop vader zijn stem verheft en zegt, ‘dit is de small’. En meteen daarna schreeuwt hij door de airport, ‘DIT IS DE SMALL’. Oké dan. Ik ben opgestaan en ergens anders gaan zitten. What the fuck?!
En ja, ik kende het verhaal van de Johnsons…deze familie zou weleens bevriend met hen kunnen zijn.
Groetjes uit Cancun, Mexico
Of zou het vliegstress zijn
? Het is in ieder geval heel grappig om te zien hoe zo’n chubby, Amerikaans figuur zich opvreet over zoiets onbenulligs, alsof je in een film belandt bent (en: waar is de candid camera?). Maar eigenlijk gewoon heel triest, zeker voor die arme kinderen, die zich waarschijnlijk kapot schamen (of eraan gewend zijn en later net zo worden). Tja, wat fast food al niet los kan maken…
Haha, dit is zo herkenbaar, MCD Hoogvliet R’dam..zelfde taferelen andere namen…
Gr.
Monique