Het is soms best lastig als mensen niet begrijpen wat je nu eigenlijk precies doet. Er zijn van die beroepen die altijd vragende blikken opleveren als het ter sprake komt.

Toevallig heb ik ook zo’n beroep: communicatieadviseur. Ik weet nog toen ik net in het eerste jaar van mijn opleiding zat en mijn huisgenoot ontmoette. Zeventien jaar was ik en hij was de doctorandus van dertig jaar die stug in het studentenhuis bleef wonen. Nog voordat ik mijn naam kon zeggen vroeg hij me op de man af wat ik studeerde. ‘Com-mu-nicatie’, zei ik stotterend. ‘Dat komt wel goed van pas bij jou’, lachte hij met een onuitstaanbare knipoog.

Het is een beroep waar men over grapt, omdat niet iedereen zich er iets bij voor kan stellen. ‘Zeg Arno, wat doet Chantal nou ook alweer voor werk?’ vroeg iemand van de sportschool. ‘Ze is communicatieadviseur op het stadhuis.’ ‘Oh, dan kunnen jullie vast héél goed communiceren thuis.’ Maar ach, ik neem het niemand kwalijk. Ik herinner me nog heel goed de motivatie van één van mijn studiegenootjes: ‘Ik heb voor communicatie gekozen omdat mijn vrienden zeggen dat ik áltijd praat.’ Als we het zelf al niet begrijpen, kunnen we dat natuurlijk ook niet van anderen verwachten…

Maar toen ik gevraagd werd om bestuurslid te worden van Jong’R, het gemeentebrede jongerennetwerk, vlogen er ineens ook allerlei vragen door mijn hoofd. (Toch niet een jongerennetwerk als in verlate studentenvereniging? En wat is het nut ervan?’) Sceptisch schoof ik aan bij de eerste bestuursvergadering. Om er vervolgens achter te komen dat Jong’R allesbehalve studentikoos is, maar een professioneel netwerk, dat honderden jongeren bindt om talenten te ontwikkelen en mee te denken over de toekomst van de organisatie. Mijn sceptische houding maakte plaats voor ontzettend veel enthousiasme.

Al liep ik snel tegen een niet onbelangrijk struikelblok aan. Er waren meer jongeren die niet in één keer doorhadden wat Jong’R was of überhaupt van het bestaan af wisten. Of erger nog: collega’s die een totaal verkeerd beeld hadden van Jong’R. Dat kon natuurlijk niet. Samen met de rest van het bestuur én Jong’R leden organiseerde ik evenementen op verschillende plekken om de bekendheid te vergroten en de beeldvorming bij te stellen. We werden actief op social mediagebied om interactie te zoeken en stuurden maandelijks nieuwsbrieven om te informeren. Eigenlijk was ik gewoon bezig met mijn eigen vak, communicatie.

Morgen is het bijna drie jaar geleden sinds mijn eerste bestuursvergadering en draag ik –met pijn in mijn hart- mijn rol, inmiddels voorzitter, over aan een andere enthousiasteling. Het is nu tijd om me te richten op mijn halfjaarlijkse stage in Chicago. Een stage gericht op city marketing en internationale betrekkingen. Ik vraag me alleen af hoe ik dat nou weer ga uitleggen op de volgende verjaardag.

Rotterdam, 4 augustus 2010, 15.09

Geschreven voor www.rotterdam.nl/werkenbij