In vrouwentaal word je afgebrand, zonder dat een man er iets van mee krijgt. Roddels, steken onder water, messen in je rug, competities en dramatisch gehuil. Het echte gemene werk kan alleen van een vrouw zijn…

Ja, het is waar. De meeste ergernissen en de afschuwelijkste momenten die ik heb beleefd zijn veroorzaakt door vrouwen. Ik kan er niet omheen, vrouwen vinden me leuk of ze haten me. Er is geen middenweg. Al lijkt dat soms wel: vrouwen kunnen doen alsof ze me leuk vinden, om me vervolgens de onnozele goedzak te laten voelen, die er weer eens ingetrapt is. Het lijkt alsof er geen ontkomen aan is. Waar bepaalde vrouwen zijn, daar is haat en nijd, achterdocht, roddel en achterklap.

Het liefst zou je alle gemene vrouwen de rug toekeren om zo ver mogelijk weg te rennen. Maar soms is er door een werk-, familie-, school- of vrienden- omstandigheid geen ontkomen aan, je zit er weer aan eentje vast. Meerdere malen was ik die pineut. Natuurlijk besteed ik liever geen aandacht aan een onuitstaanbaar mens, al vraag ik me vaak af waarom iemand zo is. Toch ga ik uiteindelijk altijd moeite doen om het samenzijn ‘dragelijk’ te maken. En wonder boven wonder lukt het me vaak een lief persoon achter het ijskoude masker te vinden. Magische momenten. Alsof je meer van liefheid kan genieten, als je er voor gewerkt hebt…

Mannen zijn niet zo. Je hebt goede mannen en je hebt foute mannen. Waaruit ik maar één conclusie kan trekken: gemene vrouwen zijn te ontdooien, gemene mannen blijven eikels. Foute mannen zijn vaak inhoudloze egoïsten. Vrouwen zitten gecompliceerder in elkaar. Verstoppen achter het uiterlijk van een meedogenloze carrièrebitch of een hooghartige manvrouw lijkt de nieuwste trend. Maar als ervaringsdeskundige ken ik inmiddels alle trucjes, gezichtsuitdrukkingen en toonhoogtes. Geen vrouw houdt mij meer voor de gek.

Lever die wapens maar in, zet de maskers af en wees eens lief voor elkaar. Je HOEFT niet keihard te zijn, om succesvol te zijn in het leven. Als je gewoon kunt zijn wie je bent, ben je al de perfecte versie van jezelf. Zet alleen je masker even op als anderen weer eens onterecht commentaar leveren of als je belandt in een roddelstorm. En zo, dat is weer genoeg Chantal-filosofie voor vandaag! Sorry mannen, het is alweer een tijdje geleden dat ik echt door het slijk werd gehaald. Maar wees gerust: er komt vast wel weer een gevoelloze haaibaai voorbij die me meer inspiratie geeft voor een anti-vrouwenblog.  

Rotterdam, 8 januari 2010, 07:58