Op een dag word je wakker en ben je op kamp met bijna dertig karatekids. Afgelopen weekend namen Arno en ik ‘onze’ kinderen mee naar het natuurgebied aan het Veerse Meer.

Het was in één woord: fantastisch! En dan overdrijf ik niet. Niet alleen door de nieuwe karatestof die we behandeld hebben, de yogasessie voor het ontbijt, het spannende spel in het bos, het fenomenale kookteam en ‘avondentertainment’. Maar ook omdat we elkaar nog beter hebben leren kennen. We hebben het enorm getroffen met zulke enthousiaste en gemotiveerde kinderen en ouders. Onze karateschool voelt als een hechte club, waar we met z’n allen heel trots op zijn. Dat gevoel is bijna niet in woorden uit te drukken. Het is letterlijk: louder than words!

We hebben zo gelachen op het kamp. Bovendien weet ik nu precies wie op wie verliefd is, wie wat op zijn brood lust, wie zijn spullen gemakkelijk kwijtraakt, wie heel mooi kan zingen en wiens hond op de operatietafel ligt. Van elk kind weten we minstens drie keer zoveel. En zij ook van ons vermoed ik. Hoe ik er bijvoorbeeld uit zie als ik ‘s ochtends naar de wastafel strompel en dat ik nog best wel de hele tekst van Britney’s ‘Baby one more time’ mee kan zingen…

Nu is het geen geheim dat we in de race zijn om de Leukste Sportvereniging van de gemeente te worden (bij genoeg stemmen!). De kinderen kwamen op het idee om een gezamenlijke videoclip te maken om meer stemmen te werven. Dat is natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd. We hebben de kinderen een feest beloofd als we winnen… dus als je wilt helpen: stem op ons en deel het filmpje!

P.S. Binnenkort zijn er nog meer filmpjes te zien van het kamp op www.karatemoerdijk.nl.
P.P.S. Door een ‘bug’ in iMovie kon ik helaas geen fragmenten vertragen, zonder dat er verschrikkelijke geluidsverschuivingen plaatsvonden. Daarom lopen de beelden dus iets minder synchroom met de tekst als dat ik gewild had. Desalniettemin… de sfeer van het kamp spat ervan af!

Willemstad, 16 april 2012, 15.58